Karpanai Kadathal

{ கற்பனை கடத்தல் }

​என் கற்பனையை திரட்டி
கவியாய் உன் செவியை நோக்கி விரட்டி
புரட்சி என்னும் பஞ்சால் உன்னை உடுத்தி
மெல்ல கொளுத்தி
உன் கற்பனையை கடத்தினால்
என்னை கவனிப்பாயா
அல்ல மீண்டும் மறுப்பாயா

பயம் உன்னை துரத்தி
நீ தேடி துளைந்து தடுக்கி
விதி செய்த சதியால் விழுந்தால்
என் கரங்கள் தாங்கி எழுந்தால்
என்னை கவனிப்பாயா
அல்ல மீண்டும் மறுப்பாயா

{ Karpanai Kadathal }

en karpanaiyai thiratti
kaviyaai un seviyai nokki veratti
puratchi enum panjaal
unnai uduthi
mella koluthi
un karpanaiyai kadathinaal
ennai gavanippaaya
alla meendum maruppaya

bayam unnai thurathi
ne thaedi thulaindhu thadukki
vidhi seitha sadhiyaal vizhundhaal
en karangal thaangi ezhundhaal
ennai gavanippaaya
alla meendum maruppaya

{ Smuggling Imagination }

If I gather my imagination
And chase it to your ears as a poem
If I dress you in the cotton of revolution
And slowly set you on fire
If I smuggle your imagination
Will you notice me
Or deny me again

If fear chases you
You seek, get lost and trip
If by the plotting of fate, you fall
Hold my hands and get up
Will you notice me
Or deny me again